منوی اصلی

آرشیو مطالب

پيوندها

  RSS  

 رباتی که تولید مثل می کند ساخته شد

|+| نوشته شده توسط دانشجویان کامپیوتر در سه شنبه پنجم تیر 1386  |

 شبیه سازی مغز موش توسط رایانه

فقط یک سوپر رایانه می تواند مغز یک موش را شبیه سازی کندمحققان آمریکایی توانسته اند با کمک یک سوپر رایانه، به طور مجازی نیمی از مغز یک موش را شبیه سازی کنند.
این گروه از محققان توسط سوپر رایانه "بلوجین ال" (BlueGene L)، سیمولاتور (شبیه ساز) قشر مخ را که به بزرگی و پیچیدگی نصف مغز موش است، به اجرا در آورده اند.
محققان در ارتباط با شبیه سازی های کوچکتر دیگر، گفته بودند الگوی فکری مغز یک موش واقعی را مشاهد کرده اند.
اکنون این گروه از محققان، روند شبیه سازی را به گونه ای تنظیم می کنند که سریع تر و شبیه تر به مغز موش واقعی باشد.
نشانه هایی از زندگی
بافت مغز برای شبیه سازی بسیار دشوار است چون پیچیده است و همچنین تعداد کنش های متقابل بالقوه ای که در مغز میان عناصر صورت می گیرد، عدیده است.
"جیمز فرای"، "راجاگوپال آنانتانارایانان" و "دارمندرا اس مدها"، سه محقق آمریکایی که تحقیق جدید را انجام داده اند در گزارشی کوتاه (Towards Real-Time, Mouse-Scale Cortical Simulations) روش انجام تحقیق خود را توضیح داده اند.
گفته می شود نیمی از مغز یک موش واقعی حدود هشت میلیون سلول عصبی دارد که هر کدام از این سلول ها ممکن است تا هشت هزار سیناپس (محل ارتباط میان سلول های عصبی) داشته باشد.
این سه محقق در گزارش خود آورده اند مدل سازی از روی چنین ساختاری "فشار زیادی برای حافظه و ظرفیت هر رایانه ای است."
آنها، که از جمله محققان "آی بی ام" در دانشگاه نوادای آمریکا هستند برای شبیه سازی از سوپر رایانه بلوجین ال که 4096 پروسسور (هر یک با ظرفیت 256 مگابایت) داشته است، استفاده کرده اند.
پیچیدگی شبیه سازی فعل و انفعالات مغز موش مجازی به اندازه ای بوده که فقط برای 10 ثانیه اجرا شد.
این محققان گفتند با این که شبیه سازی مجازی به لحاظ سلول های عصبی و ارتباطات ذهنی موش واقعی شباهت داشته، ساختار مغز یک موش واقعی را نداشته است

|+| نوشته شده توسط دانشجویان کامپیوتر در پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386  |

 رباطهای حسگر

رباطهای حسگر
این مساله از دیدگاه مهندسین یک سطح خود آگاهی است به این معنی که محققان یک مدل تکامل یافته را تحت آزمایش قرار میدهند و برای تکامل از این الگوی ذهنی از یک رباط استفاده میکنند.
یکی از معضلات علوم طبیعی و روانشناسی طرح ریزی یا بوجود آوردن سطح آگاهی است . یک دوگانگی در پاسخ به این سوال که کار مغز کی پایان می پذیرد وچه زمانی ذهن فعالیت خود راشروع میکند بوجود می آید، به چشم میخورد. بستگی دارد که آیا ذهن و مغز را دو مقوله جدا از هم در نظر بگیریم یا خیر. در این خصوص روانشناسان بدنبال تئوریهایی هستند که با پدیده های ظاهری قابل تطبیق باشند. اما مهندسین رویکرد خاصی به این قضیه دارند آنها بدنبال اهداف کاربری هستند.
اصولاً اصلوب شناسی ترکیبی، به روش درک و فهم از طریق ساختن و تجسم کردن اطلاق میشودکه سه مرحله دارد: اصول الگوهای نظام زیستی، اصول کلی انتزاعی رفتار هوشیارانه و بکارگیری اصول ذکر شده برای طراحی رباتهای هوشمند. این علم ابتدا به آزمایش ، سپس جداسازی و نهایتاً تکرار می پردازد.
برای رسیدن به این هدف انجمن ADAPT به مطالعه چگونگی بوجود آوردن احساسات درونی از محیط بر روی مراحله اولیه رشد انسان پرداخت.روانشناسان بالنی بر روی کودکان 6 تا11 ماهه آزمایشهایی انجام دادن . برای مشاهده چگونگی درک وفهم بچه های کوچک و عکس العمل آنها به جهان اطرافشان پارمترهای زیادی مانند چگونگی برخورد ، دید وعکس العمل کودکان در مقابل مادرانشان و یا در مقابل یه فرد غریبه باید کنترل شوند. محققین ADAPT فرآیند الگویی از سطح هوشیاری را مطرح میکنند .به این صورت که اشیاء فیزیکی واقعی نیستند بلکه قسمتی از فرآیند ادراک هستند. در نتیجه الگوی خود آگاهی از دید ADAPT به ترتیب :عمل ، شناخت ، درک است . در حالی که در الگوها کاملا برعکس هست یعنی درک شناخت ، عمل است الگوی ADAPT همان چیزی است که کودکان بر مبنای آن عمل میکنند. همانطوری که کودک یک شی را میبیند و نتوانست آن شی را بدست آورد شی از ذهن کودک بسیار دور شده وتنها دور نمایی از آن در ذهن کودک میماند.
برای این منظور محققان برای فراهم آوردن حداقل دستور العمل های لازم برای عملکرد ربات در محیط از یک ربات استفاده کرده اند و برای حواس پنچگانه از صدا ، تصویر و تماس استفاده میکنند برای موضوعات ساده درون محیط تمرکز مینمایند.
در این خصوص دو آزمایش انجام میشود: یکی زمانی که بچه ربات جسمی را لمس میکند و دیگری، هنگامی که ربات جسم را به چنگ میآورد. اینگونه آزمایشات از تست صدا بسیار سخت تر است.اگر به حواس بنگرید، ناخودآگاه آنرا به بخشهای مجزایی تقسیم خواهید کرد.
بچه ربات با یک عکس العمل ساده به محیط و اینکه میتواند بیاموزد که اشیاء را بدرستی از پس زمینه تشخیص داده و جدا سازد موفعیت این آزمایش را نشان داد.
هنگامی که ربات صحنه ای را میبیند شروع به جمع آوری اطلاعات و مشخصات خاص یک شیء که مثلاً برای به چنگ آوردن آن مفید است، میکند. با عمل قاپیدن پنجره جدید و وسیعی از دنیای اطراف بر روی ربات باز میشود مانند آنچه برای یک کودک روی میدهد.
در طرح جدید بچه ربات مهندسین رباتهای خود را بگونه ای بازسازی میکنند که قابلیت دیدن، شنیدن و لمس محیط اطرافشان را داشته باشند حتی بتوانند سینه خیز روند.

*****

در کنار BABYBOT دانشجویان علوم کامپیوتر و مهندسی برق – الکترونیک کالج FEI در برزیل رباتی بنام MIKE ساخته اند. MIKE نسبت به حالت روحی و عاطفی حساس است . به این صورت که نمایشگر LCD به عنوان صورت ربات در نظر گرفته شده در حالت عصبانی شدن به رنگ قرمز و در حالت شادی به رنگ سبز و در حالت ناراحتی به رنگ نارنجی در می آید . این دانشجویان در آینده قصد دارند رباتی بسازند که نسبت به حالت خارش ، گرما و سرما از خود عکس العمل نشان بدهد.

|+| نوشته شده توسط دانشجویان کامپیوتر در پنجشنبه سی و یکم خرداد 1386  |